Reflectie op het concert Sumino vs. Chopin & Brahms Symphony in de BOZAR
Wat ik vooraf gelezen heb
Vooraf had ik gelezen dat het concert in de BOZAR een bijzondere combinatie zou zijn van moderne en klassieke werken. Het programma begon met Fate Now Conquers van Carlos Simon, gevolgd door Chopin’s Piano Concerto No. 1 in E‑minor, Op. 11, uitgevoerd door Hayato Sumino, en eindigde met Brahms’ Symphony No. 4 in E‑minor, Op. 98door het Deutsches Symphonie‑Orchester Berlin onder leiding van Marin Alsop.
Sumino staat bekend als een virtuoos pianist en digitaal fenomeen maar nu trad hij voor het eerst op in de Bozar. De recensies benadrukken de combinatie van technische perfectie en emotionele gevoeligheid maar ook dat de interactie tussen solist en orkest soms turbulent kon zijn. Het programma beloofde zowel kracht als lyrische momenten. Ik was benieuwd naar de zaal, de sfeer maar ook wat er gebeuren zou.
Mijn ervaring tijdens het concert
Vanaf het begin voelde je de energie en spanning van het orkest bij Simon’s werk. De strijkers, houtblazers en percussie creëerden een stroom van klank die je meteen meevoerde. Het voelde alsof je niet enkel een concert bijwoonde, maar een gebeurtenis beleefde.
Bij Chopin’s concerto viel vooral Sumino’s pianospel op. Zijn techniek was indrukwekkend, maar vooral zijn gevoeligheid maakte het bijzonder. Ik hou van de romantische en melancholische sfeer in Chopin’s muziek, en dat kwam helemaal tot uiting. Tegelijk was dit de eerste keer dat ik een klassiek concert bijwoonde in de BOZAR. Ik was onder de indruk van de zaal zelf en het effect van de akoestiek op het publiek.
Toch waren er momenten die mijn beleving beïnvloedden. Tijdens het Chopin stuk was er een storend geluid in de zaal van een gehoorapparaat, wat mijn concentratie soms onderbrak. Achteraan in de zaal had je wel een goed overzicht van het ensemble maar toen ik daar zat bedacht ik me dat ik liever iets meer vooraan had gezeten om het orkest beter te kunnen volgen.
Het eerste deel van het concerto raakte me diep. De muziek van Brahms lag me minder waardoor ik af en toe mijn aandacht verloor. Toch bleef ik onder de indruk van de interactie tussen solist, orkest en de kracht van de uitvoering. Ik kijk graag naar hoe de zaken in elkaar steken en daar was ik los van de muziek wel even zoet mee.
Mijn interpretatie
Voor mij liet het concert zien dat klassieke muziek altijd opnieuw kan worden beleefd. Ondanks dat Chopin mij niet vreemd is, maakte het live ervaren in de BOZAR de muziek anders: intiemer maar ook intenser, en tegelijk deel van een collectieve ervaring.
Het concert bracht een combinatie van verwondering, melancholie en spanning. Soms voelde ik mijn hart sneller kloppen bij een dramatisch stuk en soms werd ik stil bij een subtiel pianomoment. Het deed me beseffen dat muziek je kan raken zonder dat je alles hoeft te begrijpen. Het ervaren ‘an sich’ is al meer als voldoende.
Slotgedachte
Het Sumino Chopin‑concert in de BOZAR liet me achter met een gevoel van verwondering en betrokkenheid. Het was een ervaring die blijft hangen: de techniek en gevoeligheid van Sumino, de kracht van het orkest, de zaal, het publiek, en zelfs de kleine imperfecties maakten het menselijk en levend. Ik kom zeker terug maar de volgende keer zit ik het liefst vooraan en kies ik stukken waarvan ik op voorhand weet dat ze me 100% zullen smaken. Een avondje Bozar is namelijk geen goedkope gelegenheid.
REKINDLING 