Reflectie op de workshop Improvisatietheater van FUZ
Wat ik vooraf gelezen heb
Improvisatietheater is een theatervorm zonder vast script, waarin alles ontstaat in het moment zelf. De nadruk ligt op spontaniteit, samenwerking en vertrouwen in plaats van voorbereiding of perfectie. Het gaat niet om juist of fout, maar om durven meegaan met wat zich aandient. De workshop beloofde een speelse ontdekkingstocht te worden, waarbij creativiteit en verbinding centraal staan.
Mijn ervaring tijdens de workshop
Vanaf het begin voelde ik me verrassend snel op mijn gemak. Waar ik dacht dat ik me misschien geremd zou voelen, kon ik me bijna onmiddellijk verplaatsen naar mijn innerlijke kind. Vrij, speels, en nieuwsgierig. Het voelde heerlijk om even geen regels te volgen, niets te moeten, gewoon go with the flow.
Ik zag hier echt tegen op aangezien ik dit nog nooit eerder gedaan had. Op een podium staan ga ik nooit van nature doen. Ik ben eerder introvert maar ik zag het als een uitdaging en ik was nieuwsgierig naar mezelf. De oefeningen waren afwisselend en origineel. Eén van de meest grappige én verrassende opdrachten vond ik de “bumpersticker”: samen met een partner moest je om de beurt één woord zeggen om zo een zin te vormen. De zinnen die ontstonden waren vaak compleet absurd, maar tegelijk creatief en levendig. Het was fascinerend om te merken hoe snel er verhalen ontstaan uit pure spontaniteit.
Een andere oefening die me bijbleef was de “ik ben”-oefening. Daarbij zeg je bijvoorbeeld “ik ben” gevolgd door een woord, en beeld je dat vervolgens uit. Je partner reageert daarop met een nieuwe “ik ben”uitspraak die associeert met jouw voorbeeld. Dit kon gaan over een ding, gevoel, kleur of beweging. Het was grappig, maar ook ontroerend om te zien hoe onverwachte en soms heel persoonlijke associaties naar boven kwamen.
Wat me opviel was hoe sterk de verbinding met mijn tegenspeler aanvoelde. Alsof we even op dezelfde golflengte zaten, zonder woorden te hoeven zoeken. In het dagelijkse leven lijkt iedereen vaak te reageren met een filter, geremd of voorzichtig. Hier viel dat helemaal weg. Het was alsof we opnieuw leerden vertrouwen op intuïtie en impuls.
Daarnaast voelde ik een sterke drang om te bewegen, om vrij te zijn met mijn lichaam. In het dagelijks leven houd ik die behoefte vaak tegen, maar in deze context voelde het veilig en bevrijdend om gewoon te bewegen zoals het kwam.
Mijn interpretatie
Deze workshop was een terugkeer naar puurheid en spontaniteit. Improvisatie liet me voelen dat je geen plan of controle nodig hebt om verbonden te zijn. Alleen aanwezigheid en openheid. Het raakte me hoe natuurlijk creativiteit en menselijk contact kunnen ontstaan wanneer je jezelf toestaat om even het idee van de ‘juiste reactie’ te geven los te laten.
Slotgedachte
De workshop improvisatietheater was een bevrijdende en verbindende ervaring. Ik voelde me licht, speels en tegelijk geraakt. Het deed me beseffen hoe zelden we in het dagelijks leven écht vrij durven zijn, hoe vaak we reageren met een filter. Deze vorm van spel haalt die lagen weg en laat iets echts over.
Ik kan het iedereen aanraden die verlangt naar vrijheid, blijheid en verbinding en naar dat heerlijke gevoel van gewoon jezelf zijn.
Door eerdere negatieve ervaringen in het verleden, heb ik nog steeds de neiging mezelf te verstoppen voor een stuk. Dit kon ik hier door gebrek aan regels volledig loslaten wat enorm bevrijdend was. Ik raad het iedereen aan die kampt met podiumangsten of allerlei angsten die ervoor zorgen ons tegen te houden ons zelf te zijn.
REKINDLING 