Reflectie op de workshop Schilderkunst



MIJN ERVARING
Ik begon vorig jaar met een workshop schilderkunst en ik ben niet meer gestopt. Ik schilderde vroeger al maar ik volgde nooit lessen. Uit schroom maar ook uit een soort onzekerheid.Ik ben dan ook heel blij dat ik deze stap heb gezet. De wekelijkse lessen geven me een moment van rust, reflectie en een moment van verstilling.
Ik experimenteer en zoek maar ik ben verre van mijn eigen stijl aan het ontwikkelen. Het gewoon doen is voorlopig voldoende. Jezelf tonen via verf is natuurlijk geen evidentie, het vraagt wat moed. Gelukkig ben ik eindelijk zo ver mij daar aan over te geven. Wat me de afgelopen tijd sterk verbaasde is de verscheidenheid van de werken in onze groep. Het is verrassend hoe iedereen een bepaalde manier heeft van kijken en dit kan vormgeven in een eigen werk.
Uiteraard zijn er ook de wekelijkse moeilijkheden wanneer er iets niet loopt zoals verwacht. Alleen kan ik het in deze omgeving/context beter loslaten omdat ik weet dat het uiteindelijk goed komt. Het zegt veel over mezelf. Perfectionisme en gefrustreerd raken in zaken die niet lukken is me niet vreemd. Loslaten en vertrouwen in het proces is dan ook iets dat ik wil meenemen naar het dagelijkse leven.
Wat zegt de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten Oudenaarde over schilderkunst?
De academie benadrukt dat kunst een manier is om jezelf te uiten en te ontwikkelen, niet enkel om mooie werken te maken. Dat iedereen artistiek bezig kan zijn, ongeacht het niveau. Dat er ruimte is voor zowel traditionele schilderkunst als experiment en cross-over met andere disciplines.